Trafiłem dzisiaj na ciekawego bloga - devblogi.pl - chłopaki tłumaczą blogi “których autorami są znane osoby z branży tworzenia oprogramowania”.
Wśród tłumaczonych artykułów jeden szczególnie mnie poruszył - zwłaszcza pierwsze zdanie:
Dla wielu programistów wstępem do programowania był ich ojciec zmuszający do pisania własnych gier
Mój nie tyle zmuszał mnie, co w jakiś sposób zainteresował - miałem jakieś 10 lat kiedy dostałem pierwszy komputer - było to Commodore 64. Używanie go sprowadzało się właściwie tylko do grania - aż do pewnego dnia - kiedy wróciłem ze szkoły i zastałem mojego Tatę (Pana Zibiego - jesteś zajebisty, nie wyobrażam sobie lepszego;) przepisującego z instrukcji programy w BASICu. No i tak się zaczęło - też przepisałem kilka programików, nawet popełniłem jakąś tekstówkę o ratowaniu księżniczki;)
Później próbowałem czegoś bardziej zaawansowanego - w C&A były bardziej “pro” rzeczy - asembler i efekty “scenowe”. Kilka lat później udało mi się namówić Rodziców na PC… No i dopiero zaczęło się - Pascal, C, C++, Java…
Będąc szczerym - nic wielkiego do tej pory nie napisałem - ale drobnicy masę. Na większe rzeczy mam nadzieję przyjdzie jeszcze czas - ale jedno jest pewne - zapalnikiem do wkręcenia się w programowanie był dla mnie Zibi - wielkie dzięki!
Uprawa pieczarek (ang. Mushroom management): Styl zarządzania podobny do uprawy pieczarek. Pieczarki trzymane są w ciemnościach, w oborniku (ang. bullshit), a gdy trochę urosną - obcina się im głowy. W zarządzaniu przekłada się to na podejmowanie decyzji bez konsultacji z personelem, którego dotyczą te decyzje, lub wręcz nie informowanie personelu aż do czasu, gdy decyzje zapadną i będą odczuwalne. Zjawisko spotykane jest najczęściej w organizacjach o hierarchicznej strukturze, z barierami komunikacyjnymi pomiędzy poszczególnymi szczeblami. Antywzorzec ten dotyczy także projektów informatycznych, a dokładniej braku komunikacji pomiędzy klientami lub architektami systemu, a programistami, którzy implementują system. Programiści nie mają bezpośredniego kontaktu z klientem i mogą polegać tylko na stworzonej dokumentacji, która z kolei jest często traktowana niezobowiązująco przez klienta (np. klient traktuje ją “po macoszemu”, jako zło konieczne).
(źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Antywzorzec_projektowy)
Natchnienia do CW coś brak, generalnie do kodu. Lenistwo trwałoby dalej gdybym nie wypatrzył w sklepie “Head First - Object-Oriented Analysis & Design. Edycja polska“.
Książka całkiem ciekawa - może w końcu uporządkuję swoją wiedzę w temacie, przebrnąłem przez ponad połowę i nie żałuję wydanej kasy. Polecam tym, którzy nie kumają OOAD i tym - którym tak jak mi - wydawało się, że wiedzą o co chodzi, ale w praktyce swojskie “na chłopski rozum” jednak nie było zgodne z “feng-shui” czy innym “kung-fu”:)
Ta forma wydaje mi się być dość ciekawa i całkiem efektywna. Nauka odbywa się w niej na kilku konkretnych projektach prowadzonych od określenia wymagań, analizy, projektowania a także stworzenia prostego kodu w Javie do tych aplikacji.
Jak dobrnę do końca, to może jeszcze napiszę pełniejsze wrażenia:)
Fazy projektu informatycznego
1. Euforia
2. Cykoria
3. Szukanie winnych
4. Karanie niewinnych
5. Nagradzanie niezaangażowanych
Komentarz zbędny;)
(Znalezione na JoeMonster.org)
Niedawno pomogłem moim znajomym tworząc im małą stronkę-wizytówkę dla ich nowej działalności.
Otworzyli serwis oponiarski i nie tylko;)
Oferują:
- wymianę i sprzedaż opon (nowe i używane)
- wyważanie kół
- pompowanie kół azotem
- wymianę tarcz i klocków hamulcowych
- nabijanie i czyszczenie klimatyzacji
- całkiem fajne ceny - POLECAM!!!
